Georgetown, Washington D.C.: Een wijkartikel over het verleden en heden van de waterkant van Wisconsin Avenue

Wisconsin Avenue laat de rest van Washington bijna onmiddellijk achter zich, helt afwaarts langs rode bakstenen federale rijtjeshuizen op weg naar de Potomac, waar het jaagpad van het C&O-kanaal zo plat als een muilezelpad ligt tussen de hoofdingang van Georgetown University en de haven. Dit is het oudste ontwikkelde deel van de hoofdstad — een tabakshaven in Maryland die ouder is dan de federale stad die uit het moerasland ten oosten ervan werd gehouwen — en het heeft dat oudere, aparte karakter nooit helemaal losgelaten. Wandel omlaag van de heuvelrug boven M Street en je voelt de helling in je kuiten voordat je de geschiedenis in de bakstenen onder je voeten voelt, maar beide bereiken je tegen de tijd dat je bij het water aankomt.

Waar Georgetown bekend om staat

Georgetown is ouder dan Washington D.C. zelf, en dat feit draagt het duidelijk uit. De kern van de wijk is een strak stratenpatroon van federale en Victoriaanse rijtjeshuizen op bakstenen stoepen, aangelegd toen dit nog een onafhankelijke tabakshaven aan de Potomac was in plaats van een district van de nieuwe federale stad die verder naar het oosten vorm kreeg. Die dubbele identiteit is nog steeds zichtbaar op de grond: Georgetown leest als twee wijken op een heuvel gestapeld. Bovenin, langs M Street en Wisconsin Avenue, is het een winkelstraat — Lululemon en Sephora in federale gevels, studenten van Georgetown University met rugzakken die tussen collegezalen en het winkelende publiek door snijden, trottoirs smal en baksteen en druk tegen de vroege avond. Beneden, langs het kanaal en de rivier, vertraagt het tot iets dat dichter bij een historisch dorp ligt, met hondenuitlaters en joggers op het jaagpad als tempo, in plaats van shoppers. De combinatie is de hele aantrekkingskracht en de hele wrijving van de plek: een buurt waar stellen komen voor een romantisch diner aan het water, shoppers voor een beloopbare, boetiekrijke strook, en geschiedenisliefhebbers voor de federale architectuur en het kanaal, maar geen plek waar een budgetreiziger of een op de metro aangewezen bezoeker snel van zal houden.

Waar te eten en drinken

De kenmerkende Georgetown-maaltijd is aan het water en onverbloemd duur. Chef Fabio Trabocchi's Fiola Mare ligt aan K Street onder de Whitehurst Freeway en serveert mediterrane zeevruchten — crudo, handgemaakte pasta, een volledige rauwe bar, een karretje dat de zaak bedient — met uitzicht op de jachthaven dat het de constante 'zien en gezien worden'-tafel van de buurt maakt. Verwacht ervoor te betalen: diner in de zalen aan het water kost hier $80 tot $150 of meer per persoon zodra wijn erbij komt, en Fiola Mare zet die toon net zo goed als elke andere plek in Georgetown.

Loop een paar minuten verder over de steiger en het prijsniveau daalt zonder dat het uitzicht verdwijnt. Tony & Joe's Seafood Place is een terras aan de kade, gemaakt voor een lange happy hour met de rivier aan de reling, en zijn buurman op dezelfde waterkantboulevard, Nick's Riverside Grill, serveert ongedwongen Amerikaans eten aan een volle buitenbar elke zomeravond — de twee functioneren tegen juni bijna als één lang feest aan het water. In het binnenland en richting het kanaal is Filomena Ristorante sinds 1983 het Italiaanse landmark van Georgetown, met een eetzaal die uitkijkt over het C&O-kanaal terwijl de 'Pasta Mamas' in het voorraam deeg met de hand rollen voor iedereen die op de stoep voorbijloopt.

Voor iets snellers en zoeters is M Street waar de cupcake-boom van D.C. begon: de originele winkel van Georgetown Cupcake trekt nog steeds de meeste middagen een rij om het blok. Lokale bewoners sturen bezoekers, voor wat het waard is, liever een paar deuren verder naar Baked & Wired, vlak bij het kanaal, voor oversized cupcakes en koffie sterk genoeg om de suiker tegen te gaan.

Nachtleven

Het nachtleven van Georgetown draait op twee verschillende klokken, één academisch en één aanzienlijk ouder. The Tombs is de academische constante: een kelderbar onder straatniveau die sinds 1962 naast de hoofdingang van Georgetown University draait, met trivia op dinsdag, karaoke op woensdag, een dj-avond op donderdag, en alumni die decennia na hun afstuderen nog steeds opduiken om te drinken waar ze altijd dronken.

Een paar blokken verder op Wisconsin Avenue reset de klok naar iets dat dichter bij een permanente instelling ligt: Blues Alley is het oudste nog continu draaiende jazzsupperclub van het land, actief sinds 1965 in een koetshuis uit de 18e eeuw, en boekt nog steeds het soort programmering dat een avond als een gelegenheid laat voelen in plaats van een boodschap aan een bar.

Dingen om te doen

Het jaagpad van het C&O-kanaal is het makkelijkste oriëntatiepunt in de buurt — vlak, met bomen, en lopend van straatniveau in Georgetown tot voorbij de grens van Maryland, langs de gerestaureerde sluiswachtershuizen en de oorspronkelijke stenen sluizen die in 1850 werden gebouwd om schepen rond de Little Falls van de Potomac te tillen. Zelfs een kort stuk, twintig of dertig minuten heen en terug bij de sluiswachtershuizen van Wisconsin Avenue, is genoeg om de winkelende menigte in te ruilen voor iets dat dichter bij een wandeling op het platteland ligt.

Het kanaal mondt uit bij Georgetown Waterfront Park, het opnieuw ontwikkelde stuk oever van de Potomac dat de buurt zijn enige echt onbelemmerde uitzicht geeft — over het water naar het Kennedy Center en Theodore Roosevelt Island, zonder rijtjeshuis of winkelpui in beeld. En voor een veel ouder soort landmark staat het Old Stone House aan M Street, gebouwd in 1766 en het oudste gebouw dat nog op zijn oorspronkelijke fundament staat in heel D.C.; het is nu een gratis museum, makkelijk te missen tussen de winkels aan weerszijden, en de vijf minuten die het kost om binnen te duiken waard.

Winkelen

M Street en Wisconsin Avenue kruisen elkaar in een X in het centrum van de buurt, en samen dragen ze het grootste deel van de detailhandel van Georgetown. De mix is mainstream ketens — Zara, H&M, Sephora, Lululemon, J.Crew — in gerestaureerde federale gevels, naast onafhankelijke juweliers en woonwinkels, met een Barnes & Noble die een stuk van de strip verankert. Het is zeker geen koopjeswijk; het winkelen hier neigt naar hetzelfde upscale register als de restaurants en hotels, en dat is precies de reden dat het de boetiekjagende, beloopbare-strook publiek trekt die hier specifiek voor die dichtheid komt in plaats van voor kortingen.

Waar te verblijven in Georgetown

De hotels aan het water plaatsen je het dichtst bij het restaurantleven en het kanaal, maar het verst van elke metroversbinding, wat in Georgetown de afweging is die bijna elk verblijf bepaalt. Het Ritz-Carlton Georgetown is gebouwd in een omgebouwd verbrandingsgebouw uit de jaren 1930 direct aan het kanaal, industriële botten opgedirkt tot een vijfsterrenschil. The Rosewood Washington, D.C. is kleiner en rustiger, een vijfsterrenproperty met een Wolfgang Puck-restaurant, gericht op reizigers die de rust van de buurt willen in plaats van de drukte. Hotels hier beginnen rond de $400 tot $500 per nacht in het hoogseizoen, in lijn met een buurt die over de hele linie een van de duurdere plekken in D.C. is om een nacht door te brengen.

Rondkomen

Georgetown heeft geen metrostation, een gat dat dateert uit de oorspronkelijke aanleg van het transitsysteem in de jaren 60 en 70 en dat later nooit werd opgevuld, en het is het enige feit dat elk bezoek hier vormgeeft. WMATA's D80-bus, voorheen genummerd 33, rijdt langs Wisconsin Avenue en K Street naar Union Station en de Rode Lijn; de D6 dekt de route naar Dupont Circle. Als er geen bus is, is het een wandeling van 20 tot 25 minuten van Foggy Bottom Metro, een eenvoudige Capital Bikeshare-rit, of een korte rit met rideshare of taxi vanuit de rest van de stad, inclusief van Reagan National Airport als je rechtstreeks van een vlucht komt. Geen van dit alles is een beproeving zodra je eenmaal in Georgetown bent — de buurt is een van de veiligste, meest residentiële delen van centraal D.C., druk en goed verlicht langs M Street tot ver in de avond, en alleen rustiger en donkerder zodra je van de hoofdstraat afdwaalt naar de donkerdere stukken langs het water. Het is gewoon de moeite waard om te weten voordat je hier een hotel boekt dat elke dagelijkse uitstap elders in Washington begint met een bus, een fiets of een auto, niet met een directe rit onder de grond.